Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:kuzusu971
Eser sıra no:101204eser09


BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ

Çok güzel bir kentin, şirin bir kasabasında açarız dünyaya gözlerimizi… Herkes böyle başlar hayatına; masalına… Shakespeare’ in de dediği gibi;”Tevekkül göstermelisin. Ağlayarak geldik bu dünyaya. Biliyorsun havayı ilk kez ciğerimize çektiğimizde cıyak cıyak bağırırız hepimiz… Doğduğumuzda ağlarız, çünkü bu büyük maskaralar sahnesine çıkarız…”

Değişik hayatların, ailelerin kahramanı oluruz. Hep küçük kalmak isterken geçen zamanla büyürüz… Bir masal gibi başlayan hayatımızın, dünlerimizin masal kadar kolay olmadığını da zaman öğretir bizlere ve tüm gerçekleri acı bir şekilde çarpar yüzümüze… Zaman çok ama çok hızlı geçer;”eski acılarla yeniden yanarım zamanın aldıklarına…”( Shakespeare)Zamanla birlikte bizde sürükleniriz değişik masallara…Bazen kendi masalımız ve hayatımız o kadar zorlaşır ki; nefret ettiğimiz anlar bile olur…Hayat çok zordur bizler için…”Yaşamaya uğraşan” insanlar için…Zaman yine tüm hızıyla sürüklenip giderken büyürsün ve hani “Büyümek herkesin en güzel hikayesidir.” derler ya;aslında “yaşamaya uğraşan insanlar” zamanla değil de “acılarıyla büyür…”Her acı,her gözyaşı,her hayal kırıklığı,masalımızın her kahramanı biraz daha acıtır;biraz daha büyütür bizleri…O zaman şöyle dönüp bir baktığımızda ne kadar çok büyümüşüz öyle değil mi? ...

Sonra… Sonra senin o minicik kalbin aslında bu kadar çok büyümüşken “acılarla”; ”gerçeklerle” tanışırsın… Masallardan ders kitaplarına geçiş yapar, orada kaybolursun… Çok çalışırsın, emek verirsin… Bir gün bir yerlerde bir Feride kadar iyi ve fedakar bir öğretmen, bir doktor, iyi bir gizli kahraman olmak için… Herkesin hayali, hedefi, umudu olursun… Aslında masallarda olduğu gibi hayatında da bir olay örgüsü vardır; mekan, zaman,kişi,ve olaylardan oluşan…İnsanın arkasında,hayatında ve masalında o kadar çok kişi ve kahraman vardır ki;yaşadığın mekan ve olay kaybolur gider bu olay örgüsünde…Kahramanların yaşatır seni…En sevdiğin insanlar…Dostların,annen,kardeşin,öğretmenlerin;hepsi ama hepsi…Onlar bağlarlar seni hayata…Sen ders kitaplarında sorular ,sorular ve sorularla uğraşırken;hayat da alabildiğine devam eder sorunlar,sorunlar ve sorunlarla…Bazen tek bir yanlış tüm doğrularını götürür…

Günlerden bir gündü… Hayat çok farklı yerlere sürüklemişti beni… Farklı masallara… Ama öyle bir kahraman tanıdım ki hiçbir masalda olmayan ve hiçbir gerçeğe sığmayan… Çok değer verdiğim bir öğretmenimdi bu “gizli kahramanım”…Onun sayesinde masalımın bakış açısını da anladım, olay örgüsünü de… Hayatı da… Öğretmenler meğer bir insana ne kadar çok şey katabiliyormuş ;bunu da anladım…En önemlisi de bir gün bir yerlerde en az onun kadar iyi bir Türk Dili ve Edebiyatı öğretmeni olmak istediğimi de anladım…

Benim masalım böyle işte… Hayal poyrazlarım hedef gemilerime yardım ediyor…Ben hep en sevdiğim zamanlarımda kalacağım…Unutamadığım anılarımda…Belki de bir gün bir öğretmen olduğumda öğrencilerime vereceğim ilk dersimde tutuklu kalacağım…Belki de küçük dünyamdaki masalımda yahut saklambaç oynadığım yaşımda…Zamana inat hiç ama hiç büyümeyecek kalbim,hep küçük ama;bir o kadar da acılarla büyümüş olarak kalacak…En sevdiğim insanlarda,hayallerimde,anılarımda,sevinçlerimde kalacağım…Kim bilir belki de bu yüzden çoğu insanların kalpleri bu kadar genç kalıyor…Ve her defasında şöyle dönüp bir bakmak gerekecek;”Ben şimdi hangi zamandayım?diye…Her arkamıza dönüp baktığımızda tekrar acıyacak kalbimiz,tüm anılar kalbe bir bıçak gibi saplanacak…Ve sonra yine her gün bir yerlerde bu maskaralar sahnesine birçok insan gözlerini açacak çığlık çığlığa…Bir varmış bir yokmuş diye başlayacak masalları…

Biliyorum ne bir Pamuk prensesim;ne de kırmızı başlıklı kız…Bu kadar kolay değil zaten gerçek masallarımız…Ama kendi küçük dünyam,gizli kahramanlarım,sıcacık ailem,sımsıkı dostluklarım,küçük ama aslında çok büyük bir kalbim var…Değer verdiğim ve çok iyi bir öğretmenim olan edebiyat öğretmenim var…Döktüğüm gözyaşlarım,herkesi kucaklayacak gülümsemelerim var…Benim diğer masallar gibi sahte değil;gerçek bir masalım var…Peki ya sizin?...


önceki eser / sonraki eser