Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:yosun189
Eser sıra no:101204eser05


YOLUN SONU AYDINLIK

Görüyorum… Bir ışık görüyorum orada. Hem de çok yakın, hemen önümde. Uzanıyorum, dokunmak istiyorum ona. Ama anlıyorum ki o kadar da yakın değilmiş. Yine de her uzanışımda, her adım atışımda biraz daha yaklaştığımı hissediyorum. Biliyorum, gayret edersem ulaşacağım ona ve orada her günüm bir öncekinden daha da güzel olacak. Ne ararsam var orada. Ben varım, mutlu bir ben.

Elimizle işlediğimiz bir kumaş gibidir hayat. Nasıl olacağına biz karar veririz. Kilden yaptığımız bir vazo gibidir. Ona biz şekil verir, kendimizden bir şeyler katarız. İleride onu nasıl görmek istiyorsak öyle biçimlendirir, öyle boyarız. Fakat onu kendi elimizle berbat hale de getirebiliriz. Kötülüklerle, hüzünlerle besleyip bir kabusa dönüştürebiliriz. Ama bunu kim ister ki! Ben istemem. Ben çok iyi hatta mükemmel bir hayat isterim. Bu bazen iyileştirdiğiniz bir hastanın yüzündeki sevinç, bazen kulaklara hoş bir ezgi, bazen de adını tarihe yazdıran bir isim olma isteğidir. Yerine göre mütevaziliği, yerine göre göklerde gezinmeyi gerektirir. Gerekirse bize imkansızı bile başarabilme gücü sağlar içimizdeki bu istek. Şimdi ben de bu isteğin verdiği gücün farkına vardım. Yolumda ağır fakat bir o kadar da emin adımlarla ilerliyorum.


Gördüğüm, tıpkı geceleri gökyüzünde göz kırpan yıldızlar kadar parlak bir gelecek. Orada mutluluk, huzur, sağlık, başarı ve daha nice harikalar var. Orası benim cennetim. İçinde ne ararsam bulabileceğim bir dünya. Orada ben mutluyum ve insanları da mutlu ediyorum. İnsanlığa katkıda bulunuyorum. Aslında bazen uzaydan dünyaya bakarken, bazen de dünyadan uzaya meraklı meraklı bakarken buluyorum kendimi. Bazen de sağlıklarını geri kazandırdığım insanlarla aynı sevinci paylaşıyorum. Yerine göre bir sınıfta bilgi ile beslediğim öğrencilerimle bir arada oluyorum. Ama ne olursam olayım yine de iyi bir insan olarak çıkıyorum. Önümde hiç gecesi olmayan bir dünya duruyor.


Biliyorum yolun sonu aydınlık. Fakat önümde daha çok yol ayrımı, dönüm noktası var. Yanlış yollara sapmamaya ve elimden gelenin en iyisini yapmaya özen gösteriyorum. Elbette hatalarım oluyor. Ama insanın hayatta kendi ayaklarının üzerinde durabilmesi için bazı hatalar yapıp, hatalarından ders alması gerekir. Bunlar hayatın vazgeçilmez gerçekleridir. Önemli olan hata yapmamak değil, yapılan hatayı tekrarlamamaktır. Ve de umudunu yitirmemektir. Artık önüme bakıyorum ve yolun sonunda aydınlık bir geleceğin saklı olduğunu biliyorum.
Yola devam…


önceki eser / sonraki eser