Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:Sır151
Eser sıra no:110126eser01


BİR YENİ DÜNYA AĞACI

Ben bir yeni dünya ağacının tohumuydum eskiden. Yaklaşık sekiz asırlık; görkem dolu, şeref dolu bir hayat yaşayan ve akabinde tarumar edilen bir bahçeden kopup geldim. Toprak, üzerine düştüğüm ilk anda sarıp sarmaladı beni, hayat verdi bana. Nasıl örtmesin o verimli kollarını üzerime. Sarmaşıkların çevrelediği, meşelerin gölgelediği, lâlelerin süslediği bir bahçeden geldim ben. Tarih kokan bir destan getirdim yanımda ve ben, müteşekkirim beni kucaklayan bu toprağa.

Ben bir yeni, dünya fidanıydım. Yağmur suladı toprağımı, karıncalar çapaladı. Büyüdüm. Güneşin doğuşunu, rahmetin yağışını gördüm. Gördükçe bir adım daha attım dünyaya. Soluk aldıkça hayat verdim. Boy attım, dal yürüdüm; kocaman bir ağaç oldum. Ama unutmadım tarihimi, yurdumu; yitirmedim adımı lisanımı. Ben hep bendim, ben olacağım. Ancak ve ancak kendi beliğimde boğulacağım. Ben bir yeni dünyayım; ananas olamam, avokado olmam. Ama en güzel yeni dünya ben olurum. Gölgemde garip dinlenir, yaprağım toprağa lezzet katar, dallarımda kuşlar cıvıldaşır, şifa verir insan oğluna turuncu bir güneş misali parıldayan meyvem. Ve hayata hizmetle geçer her anım, her saniyem.

Ben bir yeni dünya ağacıydım. Yeni bir dünyanın kapılarını açtım. Yeni bir yurt yarattım hayalimce. Yeni dil, yeni din, yeni kültür değil; yeni bir zihniyet ve teknik olarak en üst düzeyde bir toplum ürettim kendi kendime. Yetinmedim, yetmedim ideallerime. Ama tüm engellerle barıştırıp kendimi, yeni bir yol bulacağım. Sendelemeden yürüyecek, kaybolmadan ulaşacağım umutlarıma. Dileyen koparsın yapraklarımı, çiğnesin meyvemi, kırsın dalımı. Ben kök salmışım yeryüzüne. Burada kurusam, başka yerde filizlenirim. Gayem aynı, gözüm ilerde. Tohumlar saçacağım yurduma. Zehirli sarmaşıkları mağlup etmeden göçüp gidemem bu bahçeden.

Ben geriye bakınca aciz bir beden görenlerden değilim. Çünkü aciz değil benim tarih kokan bedenim. Küçükken sepet bir koltuğun hükümdarıydım. Şimdi de dünya saltanatı hedefim. Ben bir yıldızdım, güneş olacağım. Ufacık bir karaydım, kıta olacağım. Bir bardak suydum, çığlıklar duydum, yanıyorsa yurdum; okyanus olup dolacağım yüreklere. Ben yağmur olacağım, “rahmet” diyecek beni görenler. Mutluluğu alıp ardıma, tebessüm olacağım, göz yaşının suladığı suretlerde. Kısacası hayat olacağım. Hayat veren nefes olacağım. Nefes alıp, nefes aldıracağım. Bu soluksuz dünyanın en kesif hudutlarından akın akın dolacağım hayatı sinesine. Ta ki: tek hücrem kalmayana dek bu bahçede…


önceki eser / sonraki eser