Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:çizgi240
Eser sıra no:110218eser06


ZAMAN İÇİNDE BEN

Gelecek kavramı günlük hayatta sıklıkla duyulur.Yakın ve uzak gelecek hakkında söylenen her şey bir kurgudur aslında.İnsanların ulaşmak ve yaşamak istedikleri hayatın yansımalarıdır.Ben de buradan sizlere yakın ve uzak gelecekteki yaşamımı anlatacağım.Yakın geleceğimi daha ilginç ve akıcı olacağını düşündüğüm için hikayeleştirerek yazmaya karar verdim.

Şu anda 19 yaşındayım ve hedefim olan Ege Tıp Fakültesinde öğrenciyim.İnsanların hedeflerine ulaşınca yaşadıkları mutluluk paha biçilemez bence.Kayıt yaptırmaya geldiğim ilk gün bile o kadar heyecanlıydım ki…O ilk gün yaptığım şehir turu bile bana farklı bir hava katmıştı.Şimdi anladım ki üniversiteli olmak gerçekten muhteşem ve paha biçilemezmiş.Burada beni tek zorlayan dersler oldu ama istikrarlı çalışmayla üstesinden geliyorum.Arkadaşlarla da iyi anlaşıyoruz.Zaman zaman eğleniyor,zaman zaman derslerde birbirimize yardımcı oluyoruz.Benim için küçüklükten beri hobi olan bağlamayı arkadaşlarıma da dinletiyorum.Bazen bana eşlik ederek şarkılar söylüyorlar böylece hoş vakit geçiriyoruz.Bunun yanında başka müzik aleti çalan arkadaşlarımız da var. Biz de onlara eşlik ediyoruz.Ayrıca tıp kitapları ve zaman buldukça roman kitapları da okumaya çalışıyoruz.

Zaman su gibi akıyor.Üniversitenin son yılları…İlk yıllara göre biraz daha rahatız ama hepimizi mezuniyet heyecanı sarmış durumda.Ben ve arkadaşlarım üniversite yılları boyunca derslerimizi aksatmadık ve gereken çabayı gösterdik.Tam da beklentilerimizdeki gibi güzel bir mezuniyet töreniyle üniversiteden mezun olduk.Bu törenden sonra arkadaşlarımla vedalaşıp ailemin yanına döndüm.İlk görev yerimin doğuda bir köy olduğunu ve doğu görevimi burada tamamlayacağımı öğrendim.Bunu ailemle de paylaştım ve vedalaşarak o köye gitmek için yola çıktım.Oraya ilk gidişimdi ve biraz heyecanlıydım ama yeni yerler görmek,insanlar ve kültürler tanımak fikri de bana mutluluk veriyordu.

Buradaki görev yerim bir hastane değil,basit vakalarla ilgilenen bir sağlık ocağıydı.Çok fazla doktor da yoktu.Tüm hastalarımız da doktorlardan gayet memnundu.Burada köylülerle de iyi anlaşıyor,değişik yemekler tadıyor,değişik insanlar tanıyorduk.Kısacası yeni bir kültürle tanışıyorduk.Bu şirin köyde yaşadığım tüm bunlar beni etkilemişti ama gözlemlediğim birtakım şeyler beni buradan soğuttu.Kadınların köle gibi kullanılması ve hiçbir söz hakkının olmaması,kuma getirme ve kızların okutulmaması gibi olaylar beni üzdü.Doktor arkadaşlarımızla birlikte çalışarak bazı kızların okullu olmasını sağladık ama bu her şeye çözüm değildi ne yazık ki.Görevimi tamamlayıp,bu köyden ayrılırken arkama dönüp baktığımda gördüğüm manzara içler acısıydı.Tüm bunları hiçbir şey yapamadan öylece izlemekse çaresizliğin en güzel resmiydi.
İkinci görev yerimi ise şansa bırakmadan kendim seçtim ve ailemin kaldığı şehirde bir özel hastaneyle anlaştım.Burada hem uzmanlık için hazırlanıyor,hem de aileme bakıyorum.Bu arada eski arkadaşlarla da görüşüyorum.


Zaman zaman buluşup,hoş vakit geçiriyoruz.
Yalnız olmadığımı hissetmek bana güven veriyor.Ailemin yanında mesleğimin tadını çıkarıyor,bağlama çalıyor,kitap okuyor,spor yapıyor,en önemlisi ise mesleki hayatımda yapacağım kariyeri hayal ediyor ve bunun ilk adımı olan uzmanlık sınavı için hazırlanıyorum.
Ah zaman durmuyor işte…


Yaş oldu 30…Uzmanlık sınavında başarılı oldum ve istediğim dalda şimdi uzman doktor olarak çalışıyorum.Mesleki hayatımda kariyer için ilk adımı atmanın mutluluğu içindeyim.Ailem de hem bu mesleki başarım için,hem de onları yalnız bırakmadığım için çok mutlu.Şu an yaşadığım hayatın gerçekten imrenilecek bir hayat olduğunu düşünüyorum.

Bu hastanede kariyer yapmak için çalışmaya devam ediyorum.Sevdiğim işi yaparken ailem ve arkadaşlarımın da yanında olması güzel bir şey.Şu anda ve önümüzdeki yıllar içinde evlilik düşünmüyorum.Somut ve soyut anlamda yalnız olmadığımı hissetmek bana yetiyor.Burada daha ne kadar çalışacağımı bilmiyorum ama hayatımın sonuna kadar hangi hastanede çalışırsam çalışayım kariyer peşinde olacağımı ve işimi ciddiyetle yapacağımı çok iyi biliyorum.

İlk 20 yıllık geleceğimin hikayesi bu.Uzak geleceğim için bu kadar net konuşamam ama bundan sonrası için ön planda ailem ve mesleki kariyerim olacak.Belki bir süre sonra siyasete atılmayı da düşünebilirim.Uzak geleceğim hakkında en net söyleyebileceğim ise siyasette bir yerlere gelirsem ilk ilgileneceğim konunun ’Doğudaki kadınlar ve hakları’ olacağı.

Başta zor gibi duran bu hedeflerin aslında ulaşılamayacak hedefler olmadığını düşünüyorum.Bu hedeflere ulaşabilmek için şimdiden çalışıyorum ve sözünü ettiğim çoğu şeyin temelini şimdiden atıyorum.’Yarın yorgun kimselerin değil,rahatına kıyabilenlerindir.’sözüne katılıyorum ve bugün gösterdiğim çabanın sonucunda bu hayatı yaşayabileceğime inanıyorum.Kendime güveniyor ve hedeflerimin arkasından kararlı bir şekilde yürüyorum.


önceki eser / sonraki eser