Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:esir197
Eser sıra no:110224eser06


GELECEĞİMİN YOL HARİTASI

Henüz lise birinci sınıftayım. Gelecek denen yemekten ilk lokmalarımı alıyorum. Acı da olsa tatlı da olsa, bu yemek bittiğinde belki üzüleceğim belki de çok sevineceğim. Benim de gelecekten beklentilerim var. Üniversiteye gitmek ve yazar olmak istiyorum. Ama her şeyden önce üniversiteyi kazanmak ve başımı dik tutmak istiyorum. Annem hep filanca komşunun kızı üniversiteyi kazanmış,yok halamın oğlu bilmem ne üniversitesine gitmiş diye sayıklar dururdu.Ama gelecek denen ipin ucunu şimdiden aldım elime.İnşallah birisi kopartmaz ipimi.Kim bilir belki de on yıl sonra ilk kitabımı çıkartırım.Yazar olmak istememin sebebi de şu:Kalbimden kalemime dökülen sözcüklerin bir bütün oluşturması.Sanki yazı yazarken bir dakikalığına da olsa gözlerimi kapatıyorum ve bambaşka bir dünyada buluyorum kendimi.Sanki cennet gibi bir yer.Bütün dertlerimi,sıkıntılarımı o güzel dünyanın kapılarını aralarken kapının dışında bırakıyorum.Hani evdeki çöpleri çöp kutusuna atarsınız ya kurtulursunuz onlardan.İşte bende içimde biriken o kötü çöplerden kurtuluyorum bir anda.Boşaltıyorum içimi beyaz sayfalara.Kim bilir belki de geçmişim çok kirli ki beyaz sayfalar karşılamıyor geleceğimi.Gelecek de tıpkı bir halı gibi.Ben o halıyı ilmek ilmek dokuyorum.Eğer bir ilmeğimi eksik atarsam halım, o eksikle beraber büyür gider.Tamamlayamam onu.


Gelecek denen tohumu ektim ben tarlama.Şimdi fidan oldu.İnşallah bir gün hasat zamanı gelir ve verimli ürünler alırım.Paylaşırım ürünleri insanlarla.Hep sorgulamışımdır.Benim bir hayalim var.Peki ya hayali olmayanlar.Yani gelecekten bir beklenti bulamayanlar.Bence onlar sorsun kendilerine neden var oldular?

Masamın kenarında bir sürü kitap. Kimini Atilla İlhan yazmış, kimini Cemal Süreyya… Okudukça kalbim pır pır çarpmaya başlıyor. Acaba ben de onlar gibi büyük bir şair, büyük bir yazar olabilecek miyim?Bir gün başkalarının masalarında benim de kitabım olacak mı? Bedenim solsa da geriye bıraktıklarımla hatırlayacaklar mı beni?Okuyacaklar mı kitapları mı?Bence önemli olan kitap yazmak değil,onu var edebilmek.Ben de öyle bir yazar olmak istiyorum ki her zaman adım duyulsun, her masada kitaplarım olsun.Her sözde bir virgülüm olsun.Öyle bir kitap yazmak istiyorum ki tıpkı bir ayna gibi yansıtsın kalbimden geçenleri yapraklara.Hiç susmasın kelimeler,hiç durmasın elim, ölene kadar.

Bazen karamsarlık çöküyor bedenime. Ya da beynimin bana oynadığı tatlı bir oyun bu. Bilemiyorum. Ya olamazsam. Ya olmazsa hayallerim. Ya geleceğim benim istediğim gibi olmazsa. Ama hiçbir zaman kapılmadım umutsuzluğa. Tıpkı bir karikatür gibi karaladım durdum bir kağıda geleceğimi.

Ama elbet bir gün renk alacak bu karikatür. Gösterecek çizgilerinde yazılı olan kelimeyi. Gösterecek resimlerinde bulunamayan şifreyi. Şimdi yatağıma uzandım. Uykuya dalmak üzereyim. Rüyalarımda geleceğimi görür müyüm acaba? Hani bazıları vardır ya rüyasında gördükleri gerçekleşir bir anda. Ben de bir an önce uyuyayım da göreyim tasarladığım geleceğimi. Belki de gerçek olur kim bilir?

Geçen gün yazdığım kompozisyon derece almış ilçe çapında. Yayınlamışlar gazetede. O kadar mutlu oldum ki anlatamam. Tamam dedim. İlk adımı zamandan önce ben attım ve başardım.
Sanki otursam durmadan yazacakmışım gibi geliyor. Elim hiç durmuyor. Anlatmak istiyor. Yazmak istiyor. Çizmek istiyor kalbimin yol haritasını. Tıpkı yavru bir kuş misali uçmayı öğreniyorum. Ama inanıyorum ki bir gün semalarda hafif ve narin bir tüy gibi süzüleceğim. İnsanlar kafalarını göklere kaldırdıklarında bu küçük kuş ne zaman uçmaya başladı diyecekler. Sonra ben de öğreteceğim bir zamanlar benim gibi yavru olanlara. Sonra gurur duyacağım kendimle. Mavi yıldız öyle bir parlayacak ki. Dünya bu zamana kadar ömründe hiç aydınlanmadığı kadar aydınlanacak. Ama tek bir şey var.Eserlerim ve ben bayrağımızın gölgesinin dışından başka diyarlara kanat çırpmayacağız.


önceki eser / sonraki eser