Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:katip024
Eser sıra no:110223eser25


AN GELECEK GÜN GELECEK

‘Korkunun krallığı’na doğmuşum ben, yokluğun acısı, tokluğun sancısıyla ağır ağır. Kulağıma adım okunurken kaderimde üflenmiştir belki alnıma ne talihli ne de hazır.Belkide bahşetti Tanrı bunu bana;kalem , yazı ve onur.

Önce okumayı sevdim, sonra kitapları, sonra da yazmaya dair her şeyi sevdiğimi fark ettim.’Beni bir kere dövdüler’ kalemle sonra da ayrılmak nedir bilmedim.Bildim yazdım, gördüm yazdım, düşündüm yazdım, hayal ettim onu da yazdım.Hayallerimi kelimelerle tek tek giydirdim.Sonsuz olsunlar, çağlasınlar istedim.Her kelimeye milyonlarca anlam, her anlama milyonlarca duygu yükledim.İçimdekiler gibi susmasınlar istedim.

Bir yol çizdim kendime, bir çizgi belirledim. Engellerse asla teker teker çıkmadılar karşıma mertçe. Saldırdılar tek bulmuşken beni namertçe. Yendim onları , yara da almadım değil.Yolumdan şaşacak değil ya, olsa bile karşılığı bin kese akçe.

Duygularım birçok renge büründüler. Çoğu zaman göremedim kaybolup eridiler. Oysa bana şeker pembesi duygular gerekirdi, ne hayata bağıran, ne de kaybolup yok olan. İnsanlığa tüm dünyamı açmak istedim.Belki o zaman çözülür diye kalbimdeki kilidim.Adım adım ilerledim.Ne hızlı ne yavaş, derdimse ne şandı ne de aş.

Basamaklar kısaydı ama yol mu uzundu ne! Taşıdım duygularımı öteden beriye.Giydirdim en güzel elbiselerini sonsuz olsunlar diye.Canda verilirdi bu uğurda gerekirse.Gelecekti bu, dopdoluydu hayallerimle.Görmek istedim kendimi olmak istediğim yerde.Adım raflarda dolsun istedim, gezdiğim gezmediğim her kentte.Anılar taşısın benden, kokumu götürsün kıtalar ötesine.İnsanları dünyamda gezdirsin ve misafir etsin ölesiye .

Nefretimi akıttım, aşkımı akıttım, hırsımı akıttım,kalemin mürekkebiyle.Sonra da insanlığa dağıttım, sevgiyle de işlensin diye.Üç kere yazdım; gördüm yazdım, hissettim yazdım, bildim yazdım.Çıktığım basamakları kalemle kazıdım, satır satır.Son adım.Attım ve galiba başardım.Burada olması güzel, buradan bakması güzel.

Artık ciltler bile yetmiyordu hayallerime. Her yer dar.Çünkü yukardan görünen çok, hislerse daha çok. Dost bildim kalemi sarıldım. Zaten en çok da o yanımdaydı bilirdim.
‘’Öldüreceğimden korkardım

Felaketim olur ağlardım’’
‘Akşamlar bir roman gibi biterdi’.

Her akşam da bir anlam yeşertirdim.Yarında belki de yoksam diye.Bensiz de büyüyecek kitaplar sevdirdim.Adım sonsuzda yankılansın diye.İnandım başladım, yılmadım ilerledim.Sonsuzu hedef bildim onu işledim.Yokluklar arasında var olmayı bildim.Hissettim adam oldum,yazdım yazar.Mantık hep aynı da duygular şaşar.

Yazmayı öğrendim sonra yazı öğretti kendimi bana’ der ya Mevlana , o misal yaşadım.Duygularımı sonsuza sattım.Karlı bir alışverişti bu.Her yanım ben dolu, her yanım kuru.Satır satır derken sayfalar doldu ve yarınlara ise en büyük mirasım buydu.Kalem verdiler elime yazmaya başladım.Yarınımda da yazı var elbet göreceğim.Sonsuz duyguları ben yeşerteceğim.An geldi doğdum, an gelsin öleceğim.
‘Sıram geldi mi hatta güleceğim
Kendimi hazırladım biliyorum’


önceki eser / sonraki eser