Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:katre923
Eser sıra no:110222eser30


OKYANUS DAMLALARI

Bir damla güneşim ben ya da gökyüzündeki okyanusum uçsuz bucaksız... Hayallerden yapılmış gökdelenlerim var yıldızları kucaklayan, hayallerimdir ruhumdaki esaret zincirlerini kırıp diğer okyanuslardaki özgürlükleri kıskandırmayı başaran... Nereye giderse gitsin elinden hayallerinin haritasını bırakmayan bir seyyah gibi sımsıkı tutuyorum yüreğime hayat veren hayallerimi. Bir kalem bir kağıt büyütüyorum yüreğimde. Bitti dediğim yerde, damla damla akıyorum kalemimle ve uyanıyorum yeni bir kağıt kadar bembeyaz güne. Hayallerim sarıyor bedenimi, hayallerim sarsıyor yüreğimi. Sevgiler biriktiriyorum yüreğimin odacıklarında ve o odalara hayatlar sığdırmak için yaşıyorum doyasıya.

Taşlarla kaplı bir yolda aydınlığa koşan yarışçıyım şimdi. Yoruldukça umutlarına sarılan, umutlarıyla bütün engelleri korkutan... Sonu olmayan yarışımda koşuyorum hiç durmadan. Umutlarımla sarıyorum düştüğüm zaman kanayan dizlerimi ve umut bağlıyor yaralarım. Her hayal başka yarış, her mutluluk başka bitiş çizgisi... Benim için hayat, bitti denen yerden başlamakta gizli. Başlayan her yeni günle bir adım daha yaklaşmak için koşuyorum hayallerime.
İlk hayalimi gerçekleştirdiğimde, deniz kokan bir mutlulukla gireceğim gelecek yetiştiren üniversitenin kapısından. Kitaplarımın arasında koruyacağım, bilginin göz kamaştıran aydınlığını. Hayallerimi süsleyen o deniz kokulu üniversitede öğreneceğim aydınlıklar kuşanmayı, etrafımı aydınlatmayı. Öğreneceğim belki, kendimle başbaşa yaşamayı... Belki yepyeni dostlar kazanacağım, yepyeni sevgiler biriktireceğim yarınlara. Yarınlarım daha güzel olacak kazandıklarımla. Sevginin ve bilginin kalkanıyla atılacağım, hayatın getirdiği yeni savaşlara. Gün gelecek birileri yaralamaya çalışacak acımasız oyunlarıyla. Belki en çok güvendiklerim koyacak kalplerinden büyük taşları yoluma. Ama her zorlukta korumayı bileceğim kendimi, o aydınlık kalkanımla.

Hiç solmayacak çiçekler ekeceğim susuz kalmış toprağa ve ben yağacağım bulutlardan damla damla. İsteyene güneş, isteyene yağmur olacağım; sevgimle yeşerecek ektiğim tohumlarım. Belki başkalarının imkansızlarını başaracağım, ben değil miyim damarlarında kanını taşıyan, imkansızları başaranların ? Bambaşka anlamlar kazanacak hayatım, yeşerdikçe kuru topraklara ektiğim umut tohumlarım. Sonunda çiçeklerle dolu bir bahçem olacak ve dünyanın en iyi psikoloğu diyecekler bana. Üniversite bitince bir psikolog olarak devam edeceğim hayatıma. Umutlarımla kıracağım sevgilere vurulmuş prangaları ve damla damla eriteceğim duyguları saran esaret zincirini. Okyanuslar bir kez daha kıskanacak özgürlüğün sevgilisi sevme hissini.
Durmayacak zaman, koşacak benimle yarışır gibi. Varsın koşsun... Zaman durunca durduracak mı sanki yağmura karışan gözyaşlarını, yılanları zehirleyen yalanlarını ? Akacak zaman hayalleri gerçekleştirmek için ve ben hayallerimden yaptığım gökdelenlerimin güneşe en yakın evinde yaşlanacağım. Geçmişimden bir parça yazacağım her gece yıldızlara. Yüreğime sığdırdığım hayatları akıtacağım gökyüzüne. Her yıldız başka başka hayallerle parlayacak gece.

Yıllar sonra, sayısız hikayelerin geçtiği eski sokak aralarında, bir kaldırıma oturup satırlarımla başbaşa kaldığımda; mutluluklar dökülecek kalemimden. Boğaziçi Üniversitesi'nde kuşandığım aydınlığı, mesleğim boyunca kazandığım insanları, biriktirdiğim sevgilerle susturduğum yalnızlık çığlığını, engellere rağmen kazandığım yarışlarımı haykıracak satırlarım. Bir güneş olacağım sonunda ya da uçsuz bucaksız bir okyanus mavi sonsuzlukta...


önceki eser / sonraki eser