Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:kelebek438
Eser sıra no:110205eser01


BENİM HAYALLERİM VAR

Hepimiz merak ederiz “ Yarın ne gibi sürprizler çıkacak karşımıza? ” Acaba yarın ağlayacak mıyım, yoksa gülecek miyim? Yarın bu güzel dünyada yaşamanın keyfini sürebilecek miyim, yoksa dünyada olup bitenleri gökyüzünden mi izleyeceğim, uçan kuşların kanadına takılıp diyar diyar gezecek miyim, yoksa o kanattan düşecek miyim? Merak ediyorum acaba benim bir geleceğim var mı?

Bir gün anneme sordum, “ Benim bir geleceğim var mı anne? ” O da bana “Eğer bir umudun varsa mutlaka bir geleceğin de vardır. ” demişti. O günden beri her gün, her saat umut ediyorum, hayaller kuruyorum, beni neyin mutlu ettiğini düşünüyorum. Ben ülkeme ve vatanıma faydalı, sorumluluklarının bilincinde olan bir birey olmak, üniversiteyi kazanmak, âşık olmak, kötülükleri yok edip sadece iyiliğin hâkim olduğu bir dünyaya sahip olmak istiyorum. Ben sadece huzurlu olmak ve insanlara neşe dağıtmak istiyorum. Düşünüyorum da acaba gerçekleşmesi çok zor bir hayal mi kuruyorum? Mutlu olmak çok mu zor bu dünyada?


Her dara düştüğümde içimdeki ses, annem, “ Hayır pes etmek yok, umudunu yitirmek yok! ”diyor. İşte o an içimdeki umut başlıyor çırpınmaya, kafese konmuş bir kuş gibi. Sonra açıyorum kapısını kefesin ve uçup gidiyor güvercinim bana yeni hayatlar getirmek için. Farklı insanlar karşıma çıkıyor, farklı yerler görüyorum, yeni umutlar yeşeriyor içimde bir yerlerde. Yeni yeni hedefler ediniyorum kendime. Onları gerçekleştirmek için çabalıyorum, emek sarf ediyorum. Sonundaysa mutlu oluyorum çünkü kendime verdiğim sözü tutmuş oluyorum. Kendime güvenim artıyor.

Her yeni güne uyandığımda güneşi gülerken, çiçekleri şarkı söylerken, bulutları ise dünyaya güzellikler yağdırırken görüyorum. Büyük bir heyecanla koşa koşa dışarı çıkıyorum ellerimi açıyorum güzellik, iyilik, umut, sevgi tanecikleri yakalama hevesiyle. Onları biriktiriyorum, biriktiriyorum ve en çaresiz, en umutsuz anlarımda harcıyorum.

Bazen geleceğim hakkında düşünüyorum uzun uzun. Doktor mu olsam, mimar mı, avukat mı, psikolog mu, arkeolog mu? Sonunda karar verdim doktor olmaya. Doktor olmak istiyorum çünkü insanların hayallerini gerçekleştirmeden bu dünyaya veda etmelerini istemiyorum. Her ne kadar bilsem de veda etmeleri gerekiyorsa önüne geçemeyeceğimi yine de son şansları olmak isterim. Belki de sevenlerinin yüzünü güldürmeyi başarır, karamsarlığa kapılmış insanların içini aydınlatırım.


Kafesinde çırpınıp duran umutlarını yeniden dünyaya salıvermeyi başarırım belki. Hiç değilse denemiş olurum. En azından keşke demem çünkü tüm imkânlarımı kullanmış, yapabilecek başka bir şeyimin olmadığını düşünerek kendimi avutabilirim. Küçük bir çocuğun boğaz ağrısını geçirerek onun en sevdiği yemeği yerken tekrar zevk almasına, lezzetinin farkına varmasına yardımcı olmuş olurum. Yaşlı bir teyzenin dizlerinin sızlamasını hafifletebilir, bir süre de olsa onun rahat bir hayat sürmesine katkıda bulunmuş olurum. Genç bir adamın kalbini iyileştirip içine tüm hayatım boyunca biriktirdiğim güzellik, sevgi, iyilik ve umut taneciklerini tek tek atabilirim. Sonra fark ederim ki dünyada hekimlik aşkından daha farklı aşklar, sevgiler var, tıptan çok daha farklı kalp çarpıntıları var.

Bir sabah kalbim çarparak uyanmak… Annemden ve babamdan sonra en çok güvendiğim insanı bulmak, onu sevmek onun da beni sevdiğini bilmek güzel bir duygu olsa gerek. Hep aklına gelecek bir insan, her hayalinin içinde onun da olması, gece rüyalarında onu görmek, o
İnsanın varlığının mutlu olmana yettiğini bilmek… Sanırım buna aşk diyoruz biz insanlar. Gelecekte onunla evlenmek ve bir anne olmak sonra çocuğumun da bana bir gün anne benim geleceğim var mı diye sorduğu günleri görmek, dizini yaraladığında onun yarasını bir anne şefkatiyle sarmak, iyileştirmek de hayallerimin arasında.

Ben hayal kurmayı ve umut etmeyi seviyorum çünkü bu beni mutlu ediyor. Pembe gözlüklerimi çıkarmıyorum hiç çünkü hep iyilikleri görmek, hep güler yüzler görmek istiyorum. Geleceğimle ilgili hep güzel hayaller kuruyorum çünkü güzel bir geleceğim olsun istiyorum. Ben geleceğimi ve hayatın sürprizlerini merakla bekliyorum ve geleceğimden korkmuyorum.


önceki eser / sonraki eser