Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:kukla288
Eser sıra no:110221eser16


HAYAL PERDESİ

“Geçmiş zihinlerimizi kaplayan bir sis bulutundan ibaret. Gelecek ise başlı başına bir hayal perdesi…”

Geçmişim elimde olmadan geçen, ancak hep tekrar yaşamak istediğim hatıralarımla dolu.Yakın geleceğim ise uzak geleceğimi yaralayan bir bıçak gibi gün geçtikçe beni de yaralıyor. Ben buna mani olamıyorum, bununa birlikte beni de sürüklüyor. Tıpkı önündeki herşeyi aldırmadan götüren bir sel gibi...

Sadece geleceğim değil. Bazen yolumda çıkan zorluklar, taşlar, çakıllar her ne kadar canımı acıtsa da, acılarım, sizleri de seviyorum. Evet kimi zaman beni çok fazla yaralıyorsunuz, pes ettiriyorsunuz. Fakat hakkınızı yememeliyim. Aynı zamanda beni güçlendiriyor, yüceltiyorsunuz.
Evet gelecekte beni bir sınav bekliyor. Belki de hayatımın asıl başlangıcına günbegün yaklaşıyorum.Zaman geçiyor. Kendimi hiçbirşey için hazır hissetmiyorum. Bu hayatın yükünü omzumda taşıyamamaktan, yenilmekten korkuyorum. Keşkelerimden korkuyorum...
Canım annem... İlk ağladığımda, konuştuğumda, yürüdüğümde yanımda olan, hastalandığımda başımda nöbet tutan, dilerse çocukları için herşeyini feda edebilecek olan melek yüzkü kadın. Canım babam... Çocukları için gecesini gündüzüne katan, hayatımın en yürekli insanı. Kendim için olmasa bile onlar için başarmak istiyorum. Evet onların hakkını asla ödeyemem ama onlar için birşeyler yapmak, kendimden birşeyler katmak, birşeyleri feda etmek istiyorum tıpkı onlar gibi...

Uzak geleceğim, hayallerimin son durağı. Ama son durağa ulaşabilmem için kimi zaman karanlık bir tünelden, tozlu yollardan, barikatlardan kimi zaman da parlayan sokak lambalarıyla dolu caddelerden geçmem gerekecek. Ancak herşey yakın geleceğime bağlı ve önümde iki yol var. Yavaş yavaş o ayrıma yaklaşıyorum. Birinci yol. Sınav başarılı, pır pır atan bir kalp, ışıl ışıl gözlerle geleceğe emin bakan gülen bir yüz. İkinci yol. Hayal kırıklığı. Hayal kırıklığı. Hayal kırıklığı...

Bir kukla olarak hakkım var mı bilmiyorum. Bu hayattan tek isteğim ömür denen bu senaryonun mutlu sonla bitmiş olması. Belki de o mutlu son bir diğerinin umudu olarak yeşerecek..
EY HAYAT! Ey büyük senarist! Sana sesleniyorum! Her son bir başlangıçtır. Birinin mutluluğundan vazgeçerken bir umudu da yanı başında götüreceğini unutma!
Senden istediğim şey benim hayatım, ama sen zaten benim hayatım değil misin? Ben senin kuklan olarak yalan olabilirim ama sende bir yalansın. Benim sonum yaklaşırken senin sonunda yaklaşıyor. Bunu benim için yapmıyorsan kendin için yap. Hayat, tükeniyorsun...!


önceki eser / sonraki eser