Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:lavinya001
Eser sıra no:110222eser32


HER ŞEY GEÇER HAYAT KALIR

Yaşadıklarımızla sınandığımız bu dünyada muhtemelen mutlu bir öğretmen olacağım. Sadece öğretmenlikle kalmayıp, öğrencilik hayatını devam ettiren, hayallerinin, yapamadıklarının peşinden koşan bir maske olacak belki de.
Bu maske neler mi yapacak?
Ben neler mi düşlüyorum,
Bu düşlerin içinde ne düşünceler mi var?

Ressam olacağım. Elime kalemi aldığımda sadece kendimi değil bütün kardeşlerimi çizeceğim. O küçücük kâğıtlara, koskocaman hayatlarını sığdıracağım. Ben düşlerin ressamı olacağım. Kim bilebilir ki? Belki de bir müzisyen olacağım. Mutlu sonları, sarayları bir kenara atıp kendimi hayatın gerçeklerini ritme dökerken bulacağım. Si-la-sol ve sol. Bakın başarıyorum bile. Doktor olacağım. Birçoğunun yapamadığını yapıp, hastalarıma gülümseyeceğim. Onlar anlatırken gözlerinin içinde bulacağım gözlerimi. Aynısı acıyı çeker gibi. Bir balerinin bulamadığı kadar kendimi dansın içinde bulacağım ve hissedemediği kadar kulağımda dansın ateşini hissedeceğim. Yorulmadan döneceğim, döneceğim. Aktris olacağım belki de. Hiç olmadık yerde hiç olmadık zamanda büyük bir oyunun içinde bulacağım kendimi. Sevgi olacağım ara sıra nefret olacağım.
Ben kimliği kaybolmuş bir yazar olacağım. Çirkin kraliçe düşüremeyecek güzel prensesi o kör kuyulara. Bazense iki- üç cümle olacağım. Onca şair işini gücünü bırakıp beni yazacak. İncelmiş telleriniz beni çalacak. Ben bir taraftar, ben, sesi yeri göğü inleten bir amigo olacağım. İçimdeki öfke öyle bir büyüyecek ki sığmayacak sahalara ve ben yine her şeyiyle kabulleneceğim hayatı.
"Engelli" diye tabir ettiğimiz o hayalleri engel tanımayan çocuklar var ya, ben bu söylediklerimin içinde en çok onları yaşatacağım. Görmeyene görmeyi, işitmeyene duymayı anlatacağım. Onları bir kere değil, beş kere düşüneceğim. Eğer bir avukat olursam, içindeki o olumsuz fırtınalara dava açacağım. Ya da bir müteahhit olursam en çok onların dünyalarına ev yapacağım. Pilot olursam en çok onlarla uçacak, asker olursam en çok onları koruyacağım.

Aslında ben âşık bir gencin, gömleğinin sol cebine koyduğu karanfil olacağım. İnsanların merak uyandıran bakışlarından kaçmayarak " ben aşığım" diye bağıracağım. Sonra minik gülümsemelere hayran olarak onları assolist yapacağım. İnsanlığa duyduğum onca masum hissi bir kenara bırakıp, " acılarınızı bana bırakın" diye haykıran bir psikolog olacağım belki de.
Bunca cevabın içinde boğulduk ya biz, şimdi sen gelecekte kendini nerede görüyorsun? diye merak edenleriniz olacaktır elbet.

Ben kendimi üniversite sınavının sonunda kazanamadığım o meslekle cezalandırmayacağım ve hayallerimin sınırı da olmayacak, her şey geçer hayat kalır. Hayat ben, benim adım hayat olacak.


önceki eser / sonraki eser