Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:melek114
Eser sıra no:110221eser13


BEN Mİ?

Bir ben olduğumun farkında değildim henüz, kulakları rahatsız eden bir ses ile bağırıyordum. Nefes almıştım çünkü. İnsanlar maskelerinin ardından gülerek bana baktıklarında, ciğerlerime giren ilk oksijen canımı acıtıyordu. Sesler geliyordu etraftan, ben büyük bir merakla etrafı görmek isterken, o küçük gözlerim açılmamıştı daha. Büyümek istiyordum! Daha hayata dair en ufak bir fikrim yok derken, göz açıp kapayana kadar geçti zaman.

Büyüyordum. O ilk duyduğum kokunun sahibi, Annem! Onu tanıyordum artık. Ağzımdan çıkan her “anne” sözcüğü ile mutlu olan bu kadın, galiba beni çok seviyordu. Aksi halde, dört harfli bir sözcük ile nasıl bu kadar mutlu olabilirdi ki insan? Bana verdiği nasihatler: “Aman kızım dikkat et üşütme !”, “ sakın karanlığa kalma yavrum!” Sonra bana sarıldığında derin bir nefes alarak beni koklaması, öpmesi. Tabiri caiz ise beni gözünden bile sakınması.

Bilmezdim geçen zaman ile bu ilginin sıkıcı, rahatsız edici olacağını. Artık hayâsızca akıp geçiyordu zaman ve ben akıp giden zamanla hala büyüyordum. Ne zaman bitecek bu diye düşünürken, o akıp giden zamanın her saniyesinde değişiyordu hayat. Bense buna rağmen hala kaçan zamanı kovalıyordum. Artık arzularımın, isteklerimin farkındaydım ve bir amacım vardı: Farkındalıklarımı gerçekleştirmek istiyordum. Önce uf püf yapıp “Çalış,çalış, nereye kadar? “Nefes alamıyoruz.”derken hukuk fakültesinde buldum kendimi. Kocaman bir okuldu burası ve ben küçücüktüm yanında. Bir sürü insan ve hepsi farklı. Belki de olması gereken onlar, farklı olan benimdir, ayak uydurmam lazım onlara.

“Allah’ım hiç bitmeyecek mi bu maraton?” derken önceleri, göz açıp kapayana kadar bitti diyorum artık. Hatta belki de özlüyorum o günleri. Peki, bundan sonrası? Sırada ne vardı? Çalışıyordum. Peki, niye, neden bu yüksekle hırsı? Ne olacak yükselince? Peki ya kazandığım paralar ? Ne yapacaktım, ne işime yarayacaklardı ki artık? Nereye kadar gidecek sorularım? Hayatın her anına soru sormak… Bir nehir olan merakım kendine ekleyecek yeni kollar buluyordu. Ne kadar biliyorum? Ya da ne bildiğimi sanıyorum? Bu hayatta ne işime yarıyor ki bildiklerim? Peki ya şaşkınlıklarım? Sabah kalktığımda yanımda yatan bu adam da kim? Neden yanımda, ben niye çıplağım peki ?

Anne… Annem. O nerede? Ne yaptınız ona? Burası neden bu kadar soğuk? Bu yatan kadında kim? Ne kadarda yaşlı… Neyi var acaba? Etrafında ağlayanlar yakınları olsa gerek. Anne diyorlar ona… Beni niye görmüyor kimse? Üşüyorum! Annemi özledim ben! Anne… Annem beni çağırıyor. Görüşmek üzere …. Geliyorum ANNE !



önceki eser / sonraki eser