Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:parnas137
Eser sıra no:110217eser07


GELECEĞİN TOHUMU

Toprağa atılan her tohum büyümek, hayallerini gerçekleştirmek ister. Tohumun hayali ağaç olup, meyve verebilmektir. Bu hayalin gerçekleşmesi için önünde uzun bir yol vardır. Hayaline ulaşmak için bu uzun yolu büyük bir azimle yürüyebilmesi gerekir. Hiç yorulmadan, yılmadan önündeki merdivenleri teker teker çıkmalı, karşısındaki duvarları bir bir yıkmalıdır.

Bizde toprağa atılan tohumlar gibi hayata atıldık. Hepimiz küçük birer bebektik. Ellerimiz yumruk yumruktu, sımsıkıydı. Gözlerimiz hep ışıl ışıldı. Zamanla değiştik, büyümeye başladık, hayallerimiz büyüdü, umutlarımız bizle beraber boy attı. Ama ellerimiz hep yumruk yumruk, sımsıkı kaldı. Çünkü hayallerimizi gerçekleştirmek için bütün hırsımız o küçücük ellerimizde birikmişti, hiçbir zaman o hırs bitmeyecekti. Gözlerimiz de hiç değişmedi. Çünkü onlar bizim geleceğe bakan ışığımızdı. Ve hiç sönmeyecekti. Elbette o ışıl ışıl geleceğe ulaşmak için bir sürü karanlıklardan, zorluklardan geçecektik ama biz hiçbir zaman yenilmeyecek, o ellerimizi hiçbir zaman çözmeyecektik.

Evet! Ben de toprağa atılan o milyonlarca tohumdan biriyim. Ben de büyümek istiyorum. Benim de hayallerim, umutlarım var. Benim de önümde aşmam gereken zorluklarla dolu uzun bir yol var. Adım adım ilerleyeceğim bir geleceğim var. İlk adımımı liseyi bitirmekle atacağım. Sonraki adımımı daha güçlü atabilmem için hazırlıyor beni. Umutlarımın peşinden koşmayı öğretiyor bana. Hayallerime sarılmayı öğretiyor. Bütün hayallerim bir lise sırasının üzerine yazılıyor. Daha sonra ise bir merdiven daha çıkıyorum. Daha güçlü atacağım o adıma geliyor sıra. Lise sıramın üzerindeki hayallerimden birine kavuşuyorum. Üniversiteli oluyorum! Ve alıyorum elime kalemimi. Nice tohumların hikâyelerini yazmak için ilk adımımı böylece atmış oluyorum. Önüme çıkan bütün engelleri aşıyorum ve başarı duvarlarını tek tek tırmanıyorum.

4 yıl sonra bu adımı da geçiyorum. Artık toprağa atılan bütün tohumların hikâyelerini ben yazıyorum. Onların ilerledikleri bütün adımları, hayallerini, umutlarını, karşılaştıkları bütün zorlukları yazıyorum. Elimdeki kalemime bütün dünyanın hikâyesini sığdırıyorum. Ben yazar oluyorum! Anneme söz verdiğim düşümü gerçekleştiriyorum! Yazdığım kitapları diğer tohumlara hediye ediyorum. Gelecek için büyüyen o tohumlara dalımdan meyveler veriyorum.
Ve yıllar sonra arkama bakıyorum. Meğerse o küçücük tohumun içinde kocaman bir dünya, bir gelecek gizliymiş!


önceki eser / sonraki eser