Konusu
: " Kendiniz, yakın ve uzak gelecekteki yaşamınız hakkında ne düşünüyorsunuz ? "


Yazar rumuzu:safran111
Eser sıra no:110215eser02


GELECEK BASKISI

Sanatçı olabilecek insanların başka bir meslek düşünmemesi gerekirken doktor, mühendis olamayanların sanatçı oldukları bir ülkede yaşıyoruz. Acaba kaçımız meslek seçiminde kendi istediğimiz yolu çiziyoruz? Çevre baskısı olmadan, sosyal statü kaygısı taşımadan kaçımız geleceğimizi seçebiliyoruz?

Benim yaşımdaki insanlara en çok yöneltilen sorulardan biridir gelecekte ne olmak istedikleri. Soralım ya da sormayalım, her yaştan bizi bu soruya yanıt vermek zorunda bırakan insanlar vardır. Bu zor soruyu duymakla bitmez işimiz, bir de ciddiye alınabilecek bir yanıt vermemiz gerekir. Örneğin bu soruyu “Ben aslan terbiyecisi olmak istiyorum.” diye yanıtlayamazsınız. Diyelim ki böyle bir cümle kuruverdiniz, alacağınız cevaplar belirlidir ve herkes az çok bunları kestirebilir. “Haha ne komik çocuk yahu! Haydi şimdi söyle bakalım, gerçekte ne olmak istiyorsun?” diyebilirler ve siz de şöyle diyebilirsiniz: “Hayır aslanlarla ilgilenmeyi gerçekten istiyorum.”. Ve nasıl bir tabulaşmaysa kimse sizin isteklerinizi ciddiye almaz.

Karşınızdaki kitle aslan terbiyeciliğini bir meslek olarak görmez. Onları tatmin edecek cevaplar bir elin parmaklarını geçmez aslında: Mimar, mühendis ya da doktor olmak istediğinizi söylerseniz deymeyin karşınızdakinin keyfine. Bu meslekleri yapmak için gerekli diplomanın herhangi bir bakkalda cuzi bir miktara satıldığını sanmalarını koyun bir kenara, her insanın bu mesleklerin gerektirdiği niteliklere sahip olduğu kanısı hepsi tarafından benimsenmiştir.

Hatta falancanın evinde şöyle bir konuşma geçmez mi ben ona bayılırım işte:

-Feyzan’ın oğlu su ürünlerini kazanmış.

-Aman kazana kazana onu mu kazanmış, kazanmayaymış. Ne iş yapacakmış su ürünleri mezunu olup?

Üç tarafı denizlerle çevrili bir ülkede su ürünleri mezunu iş yapamaz mı? Su ürünleri mezununa iş imkanı yoksa su ürünleri diye bir bölüm neden vardır? İnanlar bu bölümü okuyorsa top oynayıp, eve mi döner? Neden söz konusu kitle, hepsi yüksek mühendismişçesine, sık duydukları meslekler dışında kalan evrensel kümeyi küçümser? Eğer hepsi yüksek mühendisse bu insanlar nasıl iş buluyor?

Böyle bir ortamda büyüyen ben, ne olmak istediğime dair çok düşündüm. Kendimi mi yoksa çevremdekileri mi tatmin etmeliyim, uzun süre karar veremedim. Bazen çevremdekilerin seçimlerini kendi seçimim sandım, bazense içimdeki dürtülerin coşkusuyla üstüme giydirilmek istenen meslekleri reddettim.

Fikirlerim olgunlaşmaya başlayınca şunu fark ettim: Hepimiz birbirimiz için yaşıyoruz, temel hedef insana en iyi şekilde hizmet olmalı. Çevre baskısıyla gelişen bir meslek seçiminde beni çeken ancak para olabilirdi. Ben de bunun yerine ülkemi ve insanlığı kapsayan bir hedef belirlemeye karar verdim. Aslında hangi işi yaparsanız yapın layıkıyla yaptığınızda, dolaylı yoldan da olsa, ülkenize ve insanlığa faydalı olursunuz.

Yani ben diyorum ki, bu ülkede kuaförlere, kağıt toplayıcılarına, aslan terbiyecilerine de ihtiyacımız var. Yalnızca tıp alanında öğrenci yetiştiren bir ülke, tıp alanında ilerleyeceği miktarda diğer alanlarda gerilemeye mahkum.

Doğumumdan itibaren geçen on altı yıldan benliğimi kazanmam için geçen yılları çıkarttığımda ülkemi gözlemleyebilmem için elimde yaklaşık altı yıl olduğunu görüyorum. Bu altı yıl içinde ülkem hakkında çok şey duydum, kimsenin doğruluğundan emin olmadığı, kulaktan dolma bilgiler… Tarihimi, kökenimi öğrenmeye, geleceğimi kestirmeye çalıştım. Bu duyum ve gözlemlerden hareketle söyleyebilirim ki nasıl ödeneceğini kimsenin bilmediği bir borç bize miras kalmış durumda, kimsenin memnun olmadığı bir sistemle eğitilip eleniyoruz, farklı alanlarda ayrımcılık her evin kapısına dayanmış, kendi ülkemizde olanlardan bir haber yaşıyoruz, gücümüzün farkında olanlar tarafından kısıtlanıyoruz ancak gücümüzün farkında olmadığımız için bu kısıtlamaları kaldıramıyoruz. İhtiyacımız olansa bilinçli vatandaşlar. Bu vatandaşlara, işini seven, çalıştığı işi benimseyen, onunla ilgili yaratıcılığını kullanan bireylere ulaşabilmek içinse özgür meslek seçimini desteklemeliyiz. İnsan mesleğini çok yönlü kullanırsa ülkesini de çok yönlü gözlemleyebilir.

Tüm bu nedenlerde dolayı şimdi, yakın gelecekte yayınlanacak olan ve uzak gelecekte ise belki birer birer insanların farkındalıklarını geliştirecek olan bu kompozisyonu yazıyorum. Bu benim şimdim ve yarınım olan ülkeme faydalı olma emelime hizmet edecek belki de şu ana kadar sarfettiğim en anlamlı çabadır. Bu kapsamlı deneyime tanık olduğunuz şu dakikalar itibariyle amacıma bir adım daha yaklaşabildiysem ne mutlu bana.


önceki eser / sonraki eser